بچه های دیروز بازی کنید!

من از آن دست آدم هایی هستم که بازی و بازی کردن را دوست دارم و تقریبا از هر فرصتی برای بازی کردن استفاده می کنم. به همین دلیل در این نوشته می خواهم درباره بازی و فواید آن صحبت کنم اما نه بازی بچه ها بلکه فواید بازی برای بزرگترها! می خواهم قانع تان کنم که بازی کنید.

فصل هفت کتاب Essentialism نوشته Greg Mckeown مبنای این نوشته است. نظر خودم درباره کتاب Essentialism را در پستی جداگانه خواهم گفت.

کودک دانای درون تان را دریابید!

ما وقتی بچه بودیم هیچ کس بازی کردن را به ما یاد نداد. بازی کردن چیزی ذاتی در درون ما بود. با هر چیزی بازی می کردیم و خودمان را مشغول می کردیم. گاهی بازی های ساختگی داشتیم که فقط خودمان و دوستان مان از آن سر در می آوردیم. هیچ منطقی نداشت. یک تکه چوب یا سنگ برای ما کافی بود تا یک دنیای تازه برای خودمان خلق کنیم. دنیایی که ساعت ها در آن سیر می کردیم و انتها نداشت. زمان حال مهم ترین زمان برای ما بود. نه به آینده فکر می کردیم نه به گذشته. شادی محض.

اما وقتی بزرگتر شدیم این توانایی ذاتی و به نظر من بسیار ارزشمند را از دست دادیم. اینکه در لحظه زندگی کنیم. از بیرون به ما آموختند که بازی کردن بیهوده و اتلاف وقت است. در نتیجه دیگر نیازی به آن نیست. دیگر بزرگ شدیم و بچه نیستیم.

بازی، مدرسه و محیط کار

با ورود به مدرسه کم کم از بازی فاصله می گیریم. آموزش در مدارس از لذت و شادی خالی است. به قول کن رابینسون سیستم آموزشی فست فودی شده است:

” ما خودمان را به یک مدل آموزشی فست فودی فروخته ایم. به همان اندازه که فست فود قوای بدنی مان را تحلیل می دهد، مدل های آموزشی فعلی روح و انرژی ما را تضعیف می کند. تخیل منبع همه دستاوردهای انسانی است. ما بطور خودخواسته و سیستماتیک خطر این مدل آموزشی (فست فودی) را برای فرزندان مان پذیرفته ایم.”

– کن رابینسون نوسینده و سخنران بریتانیایی

این فکر که بازی کردن بیهوده و اتلاف وقت است هر چقدر بزرگتر شدیم تقویت شد و با ورود به محیط کار پررنگ تر هم شد. تعداد کمی از شرکت ها و سازمان ها هستند که به بازی و اهمیت آن در تقویت خلاقیت، کار گروهی، افزایش اعتماد و … اهمیت می دهند و از بازی به عنوان ابزاری کارآمد استفاده می کنند.

انقلاب صنعتی دلیل مشترک، برای عدم توجه به بازی در هر دو محیط است. مفاهیم پایه ای هر دو محیط در دوران انقلاب صنعتی پایه ریزی شدند و شکل گرفتند. دورانی که همه توجهات بر روی  تولید انبوه کالا متمرکز شده بود. کالای بیشتر، دانش آموزش بیشتر!

ما سال هاست که انقلاب صنعتی را پشت سر گذاشته ایم اما بسیاری از ساختارها و سیستم های آن دوران در مدارس، دانشگاه ها و سازمان ها فراگیر شده اند. این فراگیری باعث شده است که لذت در آموزش و کار جایی نداشته باشد.  

بازی و انسان

ما انسان ها خلق شده ایم تا بازی کنیم و از طریق بازی خلق شویم. وقتی بازی می کنیم در خالص ترین حالت خودمان و حقیقی ترین حالت وجودمان هستیم. حس می کنید وقتی که مشغول بازی هستید سرحال تر و شاداب تر هستید؟ یا اینکه بخشی از بهترین خاطرات تان مربوط به زمانی است که در حال بازی کردن بوده اید؟

بازی کردن به ما اجازه می دهد که چیزهای جدیدی کشف کنیم. به ما اجازه می دهد که به اتفاقات و رخدادها با دید تازه ای نگاه کنیم. بازی ما را افرادی کنجکاوتر، سازگارتر و متعهدتر می کند.

طبق تحقیقاتی که استوارت برون بنیانگذار موسسه ملی بازی بر روی شش هزار نفر انجام داده است بازی می تواند همه چیز را در یک انسان بهبود دهد از سلامتی و ارتباط و آموزش گرفته تا خلاقیت در سازمان ها و شرکت ها. او همچنین عنوان میکند که ” بازی منجر به انعطاف پذیری، سازگاری و خلاقیت مغز می شود و هیچ چیزی مثل بازی مغز را شکوفا نمی کند.”

بازی از سه طریق باعث تقویت خلاقیت، کنجکاوی و مهارت اکتشاف در انسان می شود.

1- بازی کنید تا ذهن تان باز شود.

ذهن بازتر و پویاتر گزینه های بیشتری را در مقابل ما قرار می دهد. در نتیجه در مقابله با چالش ها و مشکلات می توانیم عملکرد بهتری داشته باشیم. بازی باعث می شود که باورهای قدیمی مان را به چالش بکشیم و سعی کنیم برای حل مشکلات مان راه های نرفته را امتحان کنیم.  

2- بازی، پادزهری برای استرس است.

استرس اجاره خانه، دیر رسیدن، امتحان نهایی، چک آخر ماه، نداشتن مشتری، اخراج شدن و … از جمله استرس هایی هستند که در زندگی مان با آنها روبرو هستیم. این استرس ها نه تنها باعث کاهش بهره وری در انسان می گردد بلکه می تواند باعث از بین رفتن بخش های مرتبط با خلاقیت، کنجکاوی و اکتشاف در مغز گردد.

استرس باعث تحریک مناطقی در مغز می گردد که مرتبط با احساسات هستند و در نتیجه توان مغز برای فعالیت های منطقی کاهش می یابد. در نتیجه این کاهش نمی توانیم به درستی فکر کنیم و این عدم توانایی در درست فکر کردن باعث کاهش بهره وری ما می گردد.

به شما توصیه می کنم که صحبت های دکتر Aditi Nerurkarدرباره استرس را ببینید و بشنوید تا با تاثیرات استرس بر روی بدن و ذهن تان بیشتر آشنا شوید.

لینک ویدئو

3- بازی کنید تا عملکردهای مغزتان تقویت شود.

برنامه ریزی، اولویت بندی، زمان بندی، پیش بینی، تصمیم گیری و تجزیه و تحلیل عملکردهای اساسی مغز هستند. بازی بخش هایی از مغز را که هم در استدلال دقیق و منطقی و هم در تخیل بی حد و مرز دخیل هستند، تحریک می کند. با توجه به این موضوع جای تعجب نیست که بسیاری از اختراعات، اکتشافات و پیشرفت های در حین بازی (فراغت) رخ داده اند.

درخواست

در این نوشته از اهیمت و فواید بازی برای افراد بزرگسال صحبت کردم و امیدوارم که توانسته باشم تا حدی اهمیت بازی را به شما نشان دهم. اما خواسته دیگری دارم؛ به بازی فرزندان تان اهمیت دهید و اگر خودتان با آنها بازی نمی کنید حداقل شرایط بازی برای فرزندان تان را فراهم کنید.